Մեկ ատամի բացակայությունը միայն էսթետիկ խնդիր չէ։ Այն կարող է ազդել ծամելու վրա, իսկ ժամանակի ընթացքում փոփոխություններ կարող են առաջանալ նաև հարակից ատամների և բացակայող ատամի հատվածում։
Մեկ բացակայող ատամի վերականգնման տարածված տարբերակներից են ատամի իմպլանտը և ատամնային կամուրջը։
Երկու մեթոդն էլ ունեն իրենց ցուցումները, առավելություններն ու սահմանափակումները, ուստի բուժման տարբերակը պետք է ընտրել կոնկրետ կլինիկական իրավիճակի գնահատումից հետո։
Իմպլանտացիայի դեպքում ծնոտի ոսկրի մեջ տեղադրվում է ատամնային իմպլանտ, որը հետագայում հիմք է ծառայում արհեստական ատամի՝ պսակի համար։
Մեկ ատամի իմպլանտացիայի առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ բացակայող ատամը հնարավոր է վերականգնել առանց հարակից առողջ ատամներն օգտագործելու որպես կամրջի հենարան։
Իմպլանտացիայի հնարավորությունը, սակայն, կախված է ոսկրային հյուսվածքի, լնդերի, բերանի խոռոչի և ընդհանուր առողջական վիճակի գնահատումից։
Ատամնային կամուրջը ֆիքսված պրոթեզային կոնստրուկցիա է, որը լրացնում է բացակայող ատամի տեղը։
Դասական կամրջի դեպքում հարակից ատամները ծառայում են որպես հենարաններ և համապատասխան ձևով նախապատրաստվում են պրոթեզավորման համար։
Որոշ իրավիճակներում կամուրջը կարող է լինել նպատակահարմար բուժման տարբերակ, օրինակ՝ երբ հարակից ատամներն արդեն ունեն զգալի վերականգնման կամ պրոթեզավորման անհրաժեշտություն։
Մեկ ատամի իմպլանտացիայի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ հարակից ատամները սովորաբար որպես հենարան չեն օգտագործվում։
Դասական կամրջի դեպքում կոնստրուկցիան հենվում է հարակից ատամների վրա, ինչի համար դրանք համապատասխան ձևով հղկվում են։
Սակայն բուժման ընտրությունը միայն այս հանգամանքով չի որոշվում։
Իսկ ոսկրային հյուսվածքի համար տարբերություն կա՞
Ատամի արմատի բացակայությունից հետո տվյալ հատվածի ոսկրային հյուսվածքը ժամանակի ընթացքում կարող է փոփոխվել և նվազել։
Իմպլանտը տեղադրվում է ծնոտի ոսկրի մեջ և ֆունկցիոնալ ծանրաբեռնվածություն է փոխանցում այդ հատվածին։ Ավանդական կամուրջը վերականգնում է բացակայող ատամի տեսանելի հատվածը, սակայն ծնոտի ոսկրի մեջ արմատ կամ իմպլանտ չի տեղադրվում։
Ո՞ր տարբերակով բուժումն է ավելի արագ
Բուժման տևողությունը կարող է զգալիորեն տարբերվել։
Իմպլանտացիան կարող է ներառել վիրաբուժական միջամտություն և ժամանակ՝ իմպլանտի ինտեգրման համար։ Որոշ դեպքերում անհրաժեշտ են նաև լրացուցիչ միջամտություններ, օրինակ՝ ոսկրային հյուսվածքի վերականգնում։
Կամրջով պրոթեզավորումը որոշ իրավիճակներում հնարավոր է իրականացնել ավելի կարճ ժամանակահատվածում։ Սակայն կոնկրետ ժամկետները կախված են բերանի խոռոչի և հենարան ատամների վիճակից։
Չկա մեկ տարբերակ, որը լավագույնն է բոլոր պացիենտների համար։
Ընտրության ժամանակ բժիշկը հաշվի է առնում բացակայող ատամի տեղակայումը, հարակից ատամների վիճակը, ոսկրային հյուսվածքի ծավալը, լնդերի առողջությունը, ընդհանուր առողջական վիճակը, բուժման հնարավոր տևողությունը և պացիենտի անհատական կարիքները։
Եթե հարակից ատամներն առողջ են, դրանց պահպանումը կարող է կարևոր գործոն լինել իմպլանտացիան դիտարկելիս։ Եթե հարակից ատամներն արդեն զգալի վերականգնման կարիք ունեն, բուժման տարբերակների գնահատումը կարող է այլ լինել։
Վերջնական ընտրությունը ցանկալի է կատարել ստոմատոլոգիական հետազոտությունից և անհատական բուժման պլանավորումից հետո։
Հաճախ տրվող հարցեր
Մեկ ընդհանուր պատասխան չկա։ Ընտրությունը կախված է հարակից ատամների վիճակից, ոսկրային հյուսվածքից, լնդերի առողջությունից և ընդհանուր կլինիկական իրավիճակից։
Մեկ ատամի իմպլանտացիայի դեպքում հարակից ատամները սովորաբար որպես հենարան չեն օգտագործվում։ Դասական կամրջի դեպքում հարակից ատամներն օգտագործվում են որպես հենարաններ և համապատասխան ձևով նախապատրաստվում։
Եթե հարակից ատամներն արդեն վնասված են կամ պսակների կարիք ունեն, կամուրջը կարո՞ղ է նպատակահարմար լինել։
Որոշ իրավիճակներում՝ այո։ Հարակից ատամների վիճակը կարևոր գործոններից մեկն է բուժման տարբերակն ընտրելիս։
Ոչ պարտադիր։ Նախ անհրաժեշտ է գնահատել ոսկրային հյուսվածքի իրական վիճակը։ Որոշ դեպքերում հնարավոր է ոսկրի վերականգնում և հետագա իմպլանտացիա։
Ո՞ր տարբերակով բուժումն է ավելի արագ։
Կամրջով պրոթեզավորումը որոշ դեպքերում կարող է ավելի կարճ բուժման ընթացք ունենալ։ Իմպլանտացիայի դեպքում կարող է անհրաժեշտ լինել վիրաբուժական և ապաքինման փուլ։
Երկու տարբերակների ծառայության ժամկետի վրա ազդում են բազմաթիվ գործոններ՝ հիգիենան, հյուսվածքների վիճակը, ծանրաբեռնվածությունը, բուժման առանձնահատկությունները և պարբերական ստոմատոլոգիական հսկողությունը։ Բոլոր պացիենտների համար մեկ ընդհանուր ժամկետ նշել հնարավոր չէ։
Այո։ Երկու դեպքում էլ անհրաժեշտ է ամենօրյա պատշաճ հիգիենա, սակայն մաքրման տեխնիկան և լրացուցիչ հիգիենիկ միջոցների անհրաժեշտությունը կարող են տարբեր լինել։
Գինը կարող է լինել ընտրության գործոններից մեկը, սակայն անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև հարակից ատամների և ոսկրային հյուսվածքի վիճակը, բուժման ընթացքը և երկարաժամկետ պահպանման հնարավորությունները։